و در فرهنگ بمعنى هيچ « 1 » و چيز اندك نيز آورده [ 1 ] و مؤيد اين معنى شيخ سعدى گويد : شعر « 2 » درين زمين كه تو بينى ملوك طبعانند * كه ملك روى زمين پيششان نيرزد لاش لوش - [ بفتح لام ] در تحفه خربزهء پوله باشد و - پوله - بضم باء و فتح لام - به زبان ماوراء النهر خربزه‌اى كه مضمحل شده باشد و نتوان خورد - . لبيش - [ بفتح لام و كسر با ] دهان گير اسب در وقت نعل بستن [ 2 ] . لواش - [ بفتح لام ] نام نان تنك باشد [ 3 ] . حكيم نزارى گويد : شعر « 2 » غذاى من غم عشقست از اينجا * نمىارزد دو عالم يك لواشم لويش - به وزن و معنى لبيش مرقوم . لش - [ بضم لام ] گل تيرهء بن حوض و جوى كه لوش نيز گويند . مثالش پوربهاى جامى گويد : شعر « 2 » صاف باشد زلال دولت تو * تيره شد آب دشمنانت ز لش مع الغين لوغ - [ بضم لام ] دوشيدن و آشاميدن باشد . گويند مىلوغد يعنى مىآشامد . منجيك گويد : شعر « 2 » من ز هجاى تو بازگشت نجويم * تات فلك خوان خواسته نكند لوغ و در مؤيد الفضلاء و فرهنگ زفانگويا بمعنى آشامنده و دوشنده نيز آمده [ 4 ] . لاغ - بازى باشد « 3 » و بمعنى سخن هزل خوش‌طبعانه نيز باشد * [ 5 ] مثالش كمال اسمعيل گويد :

--> ( 1 ) - اصل : سج . ( متن تصحيح قياسيست ) . ( 2 ) - « س » ندارد . ( 3 ) - تا علامت ستاره را « الف » در حاشيه دارد . ( 1 ) در برهان معنى ضايع و زبون و فرومايه و بىاعتبار نيز دارد ( شايد مخفف لا شيئى عربى باشد . لغت‌نامهء دهخدا ) . ( 2 ) لواشه . لويشه . لبيشه . لبيشن . لويش . حلقه‌اى از ريسمان كه بر لب اسب و خر بد نعل نهند و پيچند ( برهان ) . ( 3 ) لباش . ( 4 ) و امر به اين معنى يعنى بدوش و بياشام ( برهان ) . رجوع به لوغيدن شود . ( 5 ) در برهان بمعنى فريب و بازى و فريب و بازى دادن و بازى كردن و مسخرگى نمودن و بددل و بددلى و دل بد كردن هم آمده است .